Nederlandse schrijvers van vandaag de dag

Nederlandse schrijvers hebben een grote rol gespeeld bij de vorming van de Nederlandse cultuur. De Nederlandse literatuur is veel de grens overgegaan en is goed verkocht in de vertalingen. Bepaalde boeken zijn ook onsterfelijk geworden, zoals Max Havelaar, het boek van Eduard Douwe Dekkers waarin de misstanden aan de kaak gesteld werden. Tegenwoordig lijken we veel minder van deze grote namen te hebben. Dit heeft te maken met een serie aan oorzaken die we graag eens langs laten komen op deze pagina.

We lezen geen grotere boeken meer

We zijn aangekomen in de generatie van het internet. We willen kleine stukken tekst voor ons krijgen die gemakkelijk te lezen zijn en waar we snel doorheen kunnen scannen. Langere stukken tekst nemen we niet eens de moeite meer voor. Niet omdat we het niet meer kunnen, maar omdat we het niet willen. Dat betekent ook dat de boeken van Mulisch op de plank blijven liggen en dat de dikkere boeken niet meer geopend worden. Een opmerking die vaak gemaakt wordt, is ‘ik wacht wel op de film’. Op die manier is het de moeite niet meer waard voor de schrijvers, die niets meer bereiken met het opzetten van een geweldig verhaal of boek aangezien het door bizar weinig mensen gelezen zal worden.

De volgende oorzaak is hier ook direct mee verbonden. De schrijvers van weleer verdienden niet direct veel met het schrijven van een boek, maar wanneer zij de rechten nog hadden en de boeken goed verkochten, dan konden zij alsnog een leuk bedrag overhouden aan de publicatie. Wanneer een gemiddelde schrijver nu terug gaat rekenen hoeveel hij of zij verdiend heeft per uur met het ploeteren en zweten, dan is het de moeite echt niet meer waard. Het meeste geld gaat naar de uitgeverij die de publicatie en promotie regelt. De enige schrijvers die nog goed rond kunnen komen van het schrijverschap zijn de mensen die subsidie of geld uit een fonds krijgen. Maar deze mensen moeten weer verplicht publiceren, wat het niveau van het werk niet altijd ten goede zal komen.

Betekent dit dat het einde van de schrijvers in zicht is? Nee, integendeel. Er zijn steeds meer mensen die boeken publiceren, maar zij hebben het schrijven niet als werk. Zij doen het als een hobby naast een baan of naast betaald werk op een andere manier. De kans is bijzonder groot dat je minstens één persoon kent die aan het werk is aan een boek of die een boek uitgegeven heeft, want de uitgeverijen worden overspoeld met manuscripten van mensen die het gewoon eens willen proberen op het grote toneel. Negentig procent haalt het niet, maar bij de overige tien procent zijn zeker wel parels te vinden.