Mijn vriend en ik hebben elkaar tien jaar geleden ontmoet in Utrecht. Ik zat met vrienden te eten in een restaurant, toen er een opvallend lange jongen voorbij kwam lopen. Mijn ogen vielen even op hem, toen viel hij. Daarmee trok hij nog meer de aandacht. Hij zag er ietwat onhandig, maar erg lief uit. Dat vond ik toen al. Hij ging daar met zijn familie eten. Op een gegeven moment waren mijn vrienden en zijn familie weg, ik weet zo niet meer waarom. We zaten tegenover elkaar, er stonden twee tafeltjes tussen ons in. Om de een of andere reden kwam de ober steeds het lampje wat op alle tafels stond omruilen. Steeds bracht hij een ander kleur lampje, alsof hij aan het testen was welke er het mooiste uitzag terwijl iedereen aan het eten was. Ik barstte in lachen uit, hij ook. We raakten in gesprek. Ik gaf de Engelse jongeman mijn nummer, een maand later begonnen we te daten. De dag dat we elkaar voor het eerst tegenkwamen was een gekke dag en zo is vrijwel iedere dag dat we bij elkaar zijn een gekke dag, in positieve zin. Een jaar geleden vroeg hij me ten huwelijk op de begraafplaats waar we op onze eerste date per ongeluk terecht waren gekomen. Mijn vrienden vonden het onsmakelijk, maar ik kwam niet meer bij. Ik gilde het uit van geluk, en zei ja. Ik ben alleen nooit zo iemand geweest die op jonge leeftijd al bezig is met het nadenken over hoe een perfecte trouwdag eruit zou zien. Ik had sowieso nooit gedacht dat ik ooit zou gaan trouwen. Mijn vriend had ook geen concrete plannen, we wisten alleen wel dat we gingen trouwen. Het enige wat hij graag wilde is dat zowel de Engelse en Nederlandse cultuur in onze bruiloft verwerkt zou worden. De plek was niet per se heel moeilijk om uit te zoeken, we wilden beide trouwen in Utrecht omdat we elkaar daar op die vreemde dag tegenkwamen. Met mijn moeder ben ik een jurk uit gaan zoeken, en hij is met zijn maten op zoek gegaan naar een mooi trouwpak. Hij zocht Delfts Blauwe borden uit, dat vond hij mooi en typisch Nederlands. Ik moest de Engelse dingen uitzoeken. Het eerste waar ik aan dacht was fish ’n chips, een van mijn favoriete gerechten. Ik bedacht me toen dat we nog niet hadden gekeken naar een trouwauto om te huren in Utrecht.

De mooiste trouwauto om te huren in Utrecht

Wat voor trouwauto moet ik huren in Utrecht, die toevallig aansluit bij de Engels cultuur? Ik typte op internet ‘trouwauto huren Utrecht’ in en tot mijn grote verbazing was dit een van de dingen die ik als eerste tegenkwam: huureenengelsetaxi. De Engelse taxi, stom van mij dat ik vergeten was dat die bestond. Wie had verwacht dat je zo’n mooie en passende trouwauto kon huren in Utrecht? Dit is werkelijk mooiste trouwauto om te huren in Utrecht, in vergelijking tot de andere die ik tegen ben gekomen. De website bied je:

  • Verschillende Engelse taxi’s.
  • De chauffeur is inclusief
  • De trouwauto is relatief gezien erg betaalbaar.

De perfecte trouwauto huren 

Ik dacht dat de combinatie van een Engelse taxi in combinatie met het Nederlandse Utrecht misschien een beetje vreemd zou ogen, maar gek genoeg leek het perfect bij Utrecht te passen. Als je niet weet welke trouwauto te huren in Utrecht, raad ik je aan om een van de Engelse taxi’s te nemen. Inmiddels mag ik die gekke jongen mijn man noemen.